Çocukluğumdan beri defalarca duyduğum bir sorudur ve Türkiye’de futbolun algısına dair örneklerden biridir. Aslında bir sorudan ziyade, cevabı belli olan alaycı bir betimlemedir. Bunun bir benzeri de, “Hangi takımı tutuyorsun?” sorusuna verilen “Peynir-ekmek spor” cevabıdır. Aslında olayın özü de buradadır.

Bu soru, futbol oynayanlardan ziyade futbol izleyicilerini ilgilendirir. Bu sektörün içinde olanlar bir şekilde para kazanabilirler elbette. Ama bir futbol izleyicisiyseniz, para kazanma durumunuz olamaz. Ama mesele de şudur; futbol karın doyurmak zorunda mı? Tabi ki değil. Herşeyden önce futbol bir spordur, eğlencedir. Nasıl ki aşk, sevgi, bir dine inanmak gibi kavramlar karın doyurmuyorsa, futbol da doyurmak zorunda değildir.

İnsan sadece yeme-içme-üreme işlevlerinden ibaret bir canlı değildir. Şu an taş çağında yaşasaydık belki geçerli olabilirdi. Ama insanlık o dönemlerden bugüne çok yol katetti. İnsanlar manevi dünyasında huzur bulacakları şeyleri de, herhangi bir maddi beklenti içerisinde bulunmadan yaparlar.

Yukarıda grafikte Maslow’un İhtiyaçlar Hiyerarşisi‘ni görüyorsunuz. Bu teoriye göre insanların temel ihtiyaçları, fizyolojik ihtiyaçlarıdır. Bu ihtiyaçlarını karşılayan insan, üst basamaklardaki ihtiyaçların eksikliğini hissetmeye başlar. Yani bu teoriye göre açlıktan ölmek üzere olan birisi, sevgi veya özsaygı gibi ihtiyaçların peşinde koşmaz.

Peki ülkemizde neden bu spor veya eğlence dalı, karın doyurma noktasına indirgeniyor? Bu sorunun cevabı, ülkemizdeki ekonomik standartların oldukça düşük olması ve eğitim ortalamasının ilkokul 4 olması. Yani bir çok insan hala bu hiyerarşik listenin alt kısmındaki ihtiyaçlarına yoğunlaşmış durum. Bu yüzden de ülkemizde bilim, spor, sanat gibi dallar gereksiz ve zaman kaybı olarak görülür. Bunun diğer sebebi de, bu saydığım dalların ne anlama geldiğinin farkında olunmayışı. Bu da eğitimle alakalı.

Sonuç olarak, futbol karın doyurmak zorunda değildir. Futbol bir spordur, eğlencedir. Ülkemizde bunun böyle algılanmıyor oluşu ise futbolun suçu değil, bizlerin hayat standardı ortalamasının bir sonucudur.