Yangın çıktığı zaman eğer yangın yukarıya gelmeden camdan atlarsanız büyük bir kumar oynamış olursunuz. Keza olduğunuz yerde kalmak da risktir ama heyecanla hareket etmek işi daha zora sokar. İşte ilk Hamburg maçında Lincoln’ün oyundan çıkışıda benzin dolu yeri ateşe vermek gibi oldu. Burada yangında yapılacakların doğru belirlenmesi herşeyi farklı bir yöne götürebilirdi. Fakat heyecanla camdan aşağıya atlandı ve ufak sıyrıklarla bu yangının atlatılması beklendi. Her ne kadar kol kırılıp yen içinde kalır densede bu sefer bu laf malesef tutmadı.

İşte bu durumda Galatasaray’ı yönetenler yangında ne yapılmaması gerektiğini gösterdiler. Eğer bu kriz doğru yönetilseydi Lincoln ilk yarının sonundaki performansını sergileseydi şimdi bunu yazmak yerine zafer şarkıları söylüyor olurduk. Ufak güç gösterileri ve hırsın sonucu belki de 2008-2009 sezonuna mal oldu.

Peki sonrası? Bence bundan sonra Lincoln ile Galatasaray’ın herhangi bir ilişkisi kalmaz. Bu sezon kaybedilir seneye yeni birileri gelir ve devam eder. Son olarak eklemek istiyorum ki, bence Lincoln’e gösterilen tepkiler %100 haklı değil. Karakteri, tarzı belli bir oyuncu ve tek gereken doğru yönetilmesi. Kısacası yangını çıkaran da suçlu, yangını söndürebilecekken söndüremeyen de.